Επανάληψη 1ου-2.1ου κεφαλαίου (Aίγυπτος- Μυκηναϊκός Πολιτισμός - Ομηρική Εποχή)

Οδηγίες : Να επιλέξετε τη σωστή απάντηση

1. Η οργάνωση του αιγυπτιακού κράτους είχε χαρακτήρα
1.   φεουδαρχικό
2.   θεοκρατικό
3.   δημοκρατικό

2. Οι Υξώς φαίνεται πως
1.   εξάλειψαν τις θρησκευτικές δοξασίες και τις αιγυπτιακές παραδόσεις.
2. δεν εξάλειψαν τις θρησκευτικές δοξασίες και τις αιγυπτιακές παραδόσεις.  
3. ανέπτυξαν εχθρικές σχέσεις με τους λαούς της Μεσοποταμίας και της Κρήτης.

3. Ο Ακενατών
1.   είναι άλλο όνομα που χρησιμοποιήθηκε για τον Τούθμωσι Γ’.
2.   ήθελε να επαναφέρει την πολυθεΐα
3.   ήθελε να επιβάλει το μονοθεϊσμό

4. Την τάξη των ισχυρών αποτελούσαν
1.  οι γραφείς και οι ιερείς
2. οι γραφείς και οι επαγγελματίες στρατιωτικοί
3.  οι ιερείς, οι γραφείς και οι επαγγελματίες στρατιωτικοί

5. Οι δούλοι
1.   ανήκαν στο κράτος
2.   ήταν ιδιωτικοί
3.   ήταν ή κρατικοί ή ιδιωτικοί

6. Οι ελεύθεροι πολίτες
1.   αποτελούσαν το μεγαλύτερο μέρος της αιγυπτιακής κοινωνίας
2.   αποτελούσαν το μικρότερο μέρος της αιγυπτιακής κοινωνίας
3.   δεν μπορούσαν να γίνουν γραφείς

7. Οι μεγάλες πυραμίδες στη Γκίζα οικοδομήθηκαν την περίοδο
1.   του Αρχαίου Βασιλείου (3000-2000)
2. του Μέσου Βασιλείου (2000-1540)
3. του Νέου Βασιλείου (1540-1075)

8. Ο μεγαλυτερος θεός των Αιγυπτίων ήταν
1.   ο Ρα
2.   ο Όσιρις
3.   ο Ίσις

9. Τα περισσότερα αιγυπτιακά κείμενα που σώζονται
1.    έχουν θρησκευτικό και λυρικό περιεχόμενο
2.    υμνούν τα κατορθώματα και τις δράσεις των φαραώ
3.    είναι λαϊκές διηγήσεις

10. Η στήλη της Ροζέττας ήταν γραμμένη

α. σε ιερογλυφικά και ελληνικά

β. σε ιερογλυφικά

γ. σε ιερογλυφικά, απλοποιημένα ιερογλυφικά της ελληνιστικής περιόδου και ελληνικά

11. Αναφέρετε ένα επίτευγμα των Αιγυπτίων στον τομέα του υπολογισμού του χρόνου.

12. Αναφέρετε ένα επίτευγμα των Αιγυπτίων στον τομέα της ιατρικής

13. Τις πρώτες πληροφορίες για το μυκηναϊκό κόσμο τις είχαμε

α. από τα ομηρικά έπη

β. από τις ανασκαφές του Ερρίκου Σλήμαν

γ. από τους Ventris και Chadwick

14. Η οικονομία του μυκηναϊκού κόσμου ήταν

α. βασισμένη στο εμπόριο

β. βασισμένη στη βιοτεχνία

γ. κλειστή αγροτική οικονομία

15. Στην κοινωνική ιεραρχία του μυκηναϊκού κόσμου ιδιαίτερη θέση κατείχαν

α. οι ιερείς και οι επαγγελματίες στρατιώτες

β. οι απλοί πολίτες

γ. οι ειδικευμένοι τεχνίτες

16. Το κυριότερο αίτιο της παρακμής του μυκηναϊκού κόσμου ήταν:

α. οι επιθέσεις των λαών της θάλασσας

β. ο σεισμός στην περιοχή της Σαντορίνης

γ.ο τερματισμός των εμπορικών επαφών με τους λαούς της Εγγύς Ανατολής και οι εσωτερικές διενέξεις

17. Η ιεραρχία των αξιωμάτων κατά τη μηκυναϊκή εποχή είχε ως εξής με βάση τις πινακίδες από το ανάκτορο της Πύλου:

α. βασιλιάς , λααγέτας , επέτες και τελεστές, άνακτας, δούλοι

β. άνακτας , λααγέτας , επέτες και τελεστές, βασιλιάς, δούλοι

γ. βασιλιάς , ιερείς, λααγέτας , επέτες και τελεστές, άνακτας, δούλοι

18. Αναφέρετε τα 4 συνεκτικά στοιχεία που επιβεβαιώνουν την πολιτιστική συνοχή του μυκηναϊκού κόσμου

19. Αναφέρετε τα 3 μέρη του μυκηναϊκού μεγάρου

20. Πώς ονομάζεται αλλιώς η Ομηρική Εποχή;

α. εποχής της Οδύσσειας, γεωμετρικά χρόνια, ελληνικός μεσαίωνας

β. γεωμετρικά χρόνια, ελληνικός μεσαίωνας, σκοτεινοί χρόνοι

γ. εποχής της Οδύσσειας, γεωμετρικά χρόνια, ελληνική αναγέννηση

21. Α΄ Ελληνικός Αποικισμός ονομάζεται

α. η εξάπλωση των ελληνικών φύλων κατά τον 11^ο-9^ο αι. π.Χ. στα νησιά του Αιγαίου και τις δυτικές ακτές της Μ. Ασίας

β. η φημολογούμενη κάθοδος των Δωριέων

γ. η οργανωμένη μετακίνηση των ελληνικών φύλων τον 8^ο – 6^ο αι. π.Χ.

22. Οι δημιουργοί ήταν η κοινωνική ομάδα που

α. ζούσε στο πλαίσιο του οίκου χωρίς άμεσους συγγενικούς δεσμούς με τα μέλη του

β. αποτελούσε τα μέλη ενός οίκου

γ. ζούσε ανεξάρτητα από τον οίκο αλλά εξαρτιώταν οικονομικά από τους οίκους μιας περιοχής

23. Στα τέλη του 9^ου αι-αρχές 8^ου αι π.Χ. :

α. η γραφή που χρησιμοποιείτο ήταν η γραμμική β’

β. οι Έλληνες δεν χρησιμοποιούσαν γραφή

γ. η γραφή που χρησιμοποιείτο ήταν ελληνική αλφαβητική γραφή

24. Κατά την Ομηρική Εποχή, ο βασιλιάς, όταν ήθελε να πάρει κάποια σημαντική απόφαση

α. την έπαιρνε μόνος του

β. συγκαλούσε κυρίως τους πολεμιστές

γ. συγκαλούσε κυρίως το συμβούλιο των ευγενών

25. Κατά την Ομηρική Εποχή, στην τέχνη κυριαρχούν

α. οι ακίνητες ανθρώπινες μορφές

β. τα γεωμετρικά σχέδια

γ. οι ανθρώπινες μορφές με έντονα στοιχεία κίνησης

ΧΡΟΝΟΔΙΑΓΡΑΜΜΑ

https://www.dropbox.com/s/q9jpaun5202l0k0/%CF%87%CF%81%CE%BF%CE%BD%CE%BF%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%B3%CF%81%CE%B1%CE%BC%CE%BC%CE%B1%20%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%B9%CE%B1%CF%82%20%CE%B1%20%CE%BB%CF%85%CE%BA%CE%B5%CE%AF%CE%BF%CF%85.docx 




https://www.dropbox.com/s/q9jpaun5202l0k0/%CF%87%CF%81%CE%BF%CE%BD%CE%BF%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%B3%CF%81%CE%B1%CE%BC%CE%BC%CE%B1%20%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%B9%CE%B1%CF%82%20%CE%B1%20%CE%BB%CF%85%CE%BA%CE%B5%CE%AF%CE%BF%CF%85.docx

Η ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΙΟΥΣΤΙΝΙΑΝΟΥ

ΧΡΗΣΙΜΟΙ ΣΥΝΔΕΣΜΟΙ

http://www.slideshare.net/dimkatz/ss-14557335

http://www.tovima.gr/relatedarticles/article/?aid=158592

http://www.pilavakis.net/test/ioystin02.htm

ΟΙ ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΦΥΛΛΑΔΙΟ ΤΩΝ ΑΓΓΛΙΚΩΝ

ΑΝΑΡΤΩ ΚΑΙ ΕΔΩ ΤΙΣ ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΑ ΑΓΓΛΙΚΑ:


ΟΙ ΑΣΚΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΣΥΜΠΛΗΡΩΘΕΙ ΜΕΤΑ ΤΙΣ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΠΑΡΑΚΑΤΩ: 1,2 8 10, 16, 17, 26 ,31,32,37

ΠΡΟΑΙΡΕΤΙΚΑ, ΟΠΟΙΟΣ ΕΧΕΙ ΧΡΟΝΟ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΤΟΙΜΑΣΕΙ ΚΑΙ ΤΙΣ ΥΠΟΛΟΙΠΕΣ ΠΟΥ ΘΑ ΚΑΛΥΨΟΥΜΕ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΤΑΞΗ ΟΤΑΝ ΕΠΙΣΤΡΕΨΟΥΜΕ

45,47,51,54,57,69,72,81,88,96


ΚΑΛΑ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΤΕ ΚΑΙ ΝΑ ΞΕΚΟΥΡΑΣΤΕΙΤΕ!!!!!

Η μετεξέλιξη του Ρωμαϊκού κράτους (4ος-5ος αι. μ.Χ.)

Αλλαγή στη μορφή του πολιτεύματος:από  Ηγεμονία (Principatus) σε Απόλυτη Μοναρχία (Dominatus)

Υιοθέτηση του πρωτοκόλλου της αυλής των Σασανιδών βασιλέων της Περσίας.

·         Ο αυτοκράτορας έγινε απροσπέλαστος για τους υπηκόους του.

·         Στις εμφανίσεις του φορούσε το διάδημα και την πορφύρα και επέβαλλε την προσκύνηση.

·         Προσφώνηση «Ζευς» και λατρεία αυτοκράτορα ως θεού.

1.2 Μ. Κωνσταντίνος: Εκχριστιανισμός και ισχυροποίηση της ρωμαϊκής Ανατολής

Συνέπειες αλλαγών Διοκλητιανού:

·         ενίσχυση ανταγωνισμών και προβολή φιλοδοξιών συναρχόντων:

περίοδος εμφύλιων συγκρούσεων:    305 μ.χ – 324 μ.Χ
             (απόσυρση Διοκλητιανού από εξουσία –πλήρης επικράτηση Κωνσταντίνου)
  Γιος του Κωνστάντιου Χλωρού που αρχικά ορίστηκε Καίσαρας των δυτικών επαρχιών της αυτοκρατορίας.

3   σημαντικά γεγονότα σφράγισαν το χρονικό διάστημα μέχρι την πλήρη επικράτησή του:

♦ Νίκησε στη Μουλβία γέφυρα του Τίβερη, κοντά στη Ρώμη, τον αντίπαλο του στη Δύση, Μαξέντιο (312   μ.Χ.).
♦ Μαζί με τον Αύγουστο της Ανατολής, Λικίνιο αποφάσισαν να μην προσλάβουν Καίσαρες και να συνεργαστούν από κοινού για τη διοίκηση της αυτοκρατορίας (313 μ.Χ.).
♦ Νίκησε κοντά στην Αδριανούπολη και μετά από λίγο θανάτωσε το μόνο αντίπαλο του Λικίνιο (324 μ.Χ.).

Κωνσταντίνος = μονοκράτορας

Η ΕΞΕΤΑΣΤΕΑ ΥΛΗ ΤΩΝ ΠΡΟΑΓΩΓΙΚΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ

ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΙ ΤΗΣ ΕΓΓΥΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ2. Η Αίγυπτος (σελ. 20-30)

ΟΙ ΑΡΧΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ1. Ελληνική προϊστορία

1.2. O Mυκηναϊκός πολιτισμός: (σελ. 65-75)

2. Η αρχαία Ελλάδα (από το 1100 ως το 323 π.Χ.)

2.1. Ομηρική εποχή (1100-750 π.Χ.), (σελ. 76 – αρχή 77), Ο πρώτος ελληνικός αποικισμός (σελ. 78-80), Οικονομική, κοινωνική και πολιτική οργάνωση (σελ. 80-82), Ο πολιτισμός (σελ. 82-83)

2.2. Αρχαϊκή εποχή (750-480 π.Χ), (σελ. 84-98)

2.3. Κλασική εποχή (480-323 π.Χ.), (σελ. 98-107 και 109-114): το εισαγωγικό τμήμα και η υποενότητα: η συμμαχία της Δήλου - Αθηναϊκή ηγεμονία (σελ.98-100), Η εποχή του Περικλή (σελ.100-102), ο Πελοποννησιακός πόλεμος (431-404 π.Χ.) (σελ.102-103), Η κρίση της πόλης-κράτους (σελ.103-105), Η πανελλήνια ιδέα (σελ.105), Ο Φίλιππος Β΄ και η ένωση των Ελλήνων (σελ. 105-107), Το έργο του Μ. Αλεξάνδρου (σελ. 109-111), Ο πολιτισμός (σελ. 111-114)

ΕΛΛΗΝΙΣΤΙΚΟΙ ΧΡΟΝΟΙ

1.2. Τα χαρακτηριστικά του Ελληνιστικού κόσμου (σελ. 127- αρχή της σελ. 129) (Διευκρινίζεται ότι οι υποενότητες: Τα βασίλεια της Ανατολής, Τα βασίλεια του Ελλαδικού χώρου, Οι πόλεις –κράτη, Οι συμπολιτείες δεν συμπεριλαμβάνονται στην εξεταστέα ύλη).

2. Ο ελληνιστικός πολιτισμός (σελ. 140-151)

Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΔΥΣΗΣ. ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΙ ΔΥΤΙΚΗΣ ΜΕΣΟΓΕΙΟΥ ΚΑΙ ΡΩΜΗ

3.3 Η ίδρυση της Ρώμης και η οργάνωσή της (σελ.170-172)

3.4. Η συγκρότηση της Ρωμαϊκής πολιτείας-Res publica (σελ. 172-ως αρχή 175)

OI MEΓΑΛΕΣ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙΣ2.2. Οι μεταρρυθμιστικές προσπάθειες (σελ. 194-196)

Η ΡΩΜΑΪΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ (1^ος αι. π.Χ. – 3^ος αι. μ.Χ.)Η περίοδος της ακμής (27 π.Χ. – 193 μ.Χ.)

1.1 Η εποχή του Αυγούστου (27 π.Χ.-14 μ.Χ.): Η ισχυροποίηση της κεντρικής εξουσίας (σελ. 206-208), Το πολίτευμα και οι στρατιωτικές μεταρρυθμίσεις (σελ. 208-209).

1.2 Οι διάδοχοι του Αυγούστου (14 – 193 μ.Χ.): το εισαγωγικό τμήμα (σελ. 211-212), Η διοίκηση και το δίκαιο (σελ. 212-214)

H ΥΣΤΕΡΗ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ (4^ος - 6^ος αι. μ.Χ.)

1.      1.1. Ο Διοκλητιανός και η αναδιοργάνωση της αυτοκρατορίας (σελ. 234-236)

1.2. Μ. Κωνσταντίνος: Εκχριστιανισμός και ισχυροποίηση της ρωμαϊκής Ανατολής (σελ. 236-239)

1.      1.4. Ο εξελληνισμός του Ανατολικού Ρωμαϊκού κράτους (σελ. 245-247)

1.5. Το τέλος του Δυτικού Ρωμαϊκού κράτους (σελ. 251)

2. Η εποχή του Ιουστινιανού (6^ος αι. μ.Χ.)2.2 Η ελληνοχριστιανική οικουμένη (σελ. 256-258).

Η ΠΕΡΙΟΔΟΣ ΑΚΜΗΣ ΤΟΥ ΡΩΜΑΪΚΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ (27 Π.Χ.-193 Μ.Χ.)

— 

—  1^ος αι. π.Χ. Περίοδος Παρακμής

—  Ο ρωμαϊκός στρατός χάνει τον πραγματικό του στόχο- από μέσο εξυπηρέτησης των συμφερόντων της Ρώμης μεταβάλλεται σε μέσο πραγμάτωσης των φιλόδοξων σχεδίων των στρατηγών.

—  Οι πολιτικές συγκρούσεις διεξάγονταν ανάμεσα σε δύο παρατάξεις, τους αριστοκρατικούς, δηλαδή την τάξη των συγκλητικών που κατείχαν μεγάλες εκτάσεις γης και τους δημοκρατικούς, το μεγάλο δηλαδή πλήθος των ελεύθερων πολιτών, που στην πλειοψηφία του αποτελούσε τον όχλο των πόλεων .

—  Με τη μάχη ανάμεσα στον Καίσαρα και τον Πομπηίο στα Φάρσαλα της Θεσσαλίας (48 π.Χ.) ουσιαστικά τελειώνει η περίοδος της Δημοκρατίας. Ο Καίσαρας αναγορεύθηκε ισόβιος δικτάτορας συγκεντρώνοντας όλες τις εξουσίες, που του επέτρεψαν να εφαρμόσει ένα συνετό και σπουδαίο πρόγραμμα εσωτερικής πολιτικής. Τη δράση του Καίσαρα σταμάτησαν παλαιοί φίλοι του, που παρέμειναν πιστοί στους θεσμούς του δημοκρατικού πολιτεύματος, ο Κάσσιος Λογγίνος και ο Μάρκος Βρούτος. Ο Αντώνιος ,ο Οκταβιανός και ο Λέπιδος νικούν τους δολοφόνους του Καίσαρα στους Φιλίππους της Μακεδονίας (42 π.Χ.) και στη συνέχεια πολεμούν μεταξύ τους.

—  Μόνος νικητής αναδεικνύεται ο  Οκταβιανός μετά τη ναυμαχία στο Άκτιο (31 π.Χ.). Στη θέση της δημοκρατίας, ο Οκταβιανός εγκαθίδρυσε ένα ιδιότυπο πολιτειακό σχήμα, ουσιαστικά ένα μοναρχικό καθεστώς που καλυπτόταν πίσω από τίτλους και αξιώματα της δημοκρατικής περιόδου.

Η εποχή του (Οκταβιανού) Αυγούστου (27 π.Χ.-14 μ.Χ.)

-«ο χρυσός αιώνας του Αυγούστου».

1) Ενισχύει την κεντρική εξουσία.

2) Δε δέχτηκε το αξίωμα του δικτάτορα, αλλά άφησε τη σύγκλητο και το λαό να του προσφέρουν όλα τα άλλα αξιώματα, που μόνο με την ψήφο του λαού μπορούσε κάποιος να τα αποσπάσει μέχρι εκείνη τη στιγμή. (ύπατος, του ανθύπατος, δήμαρχος,ιμπεράτορας -ανώτατος στρατιωτικός αρχηγός-, πρώτος πολίτης του κράτους (princeps) και "μέγας αρχιερεύς" (pontifex maximus) -ανώτατος θρησκευτικος άρχοντας-.

3) Δημιουργία συμβουλευτικού σώματος:  το συμβούλιο του αυτοκράτορα

4) επίβλεψη των ηθών, ανήθικη συμπεριφορά => στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων

—  Κύριος υψηλής εποπτείας της διοίκησης του κράτους, της εξωτερικής πολιτικής & των στρατιωτικών ζητημάτων.

—  Δημόσιοι άντρες , συγκλητικοί & ιππείς:  διαχείριση των επιμέρους θεμάτων

—  Αυστηρές προϋποθέσεις, βάσει των οποίων θα μπορούσε κάποιος να εισέλθει στις δύο προνομιούχες τάξεις: ηθική ακεραιότητα, εκπλήρωση στρατιωτικής υπηρεσίας και η μεγάλη περιουσία.

—  Διοίκηση των επαρχιών : ο ίδιος διόριζε τους στρατιωτικούς διοικητές των παραμεθόριων  & προβληματικών επαρχιών, ενώ η σύγκλητος διόριζε τους ανθύπατους, στις υπόλοιπες επαρχίες.

—  Δημιουργία αυτοκρατορικής υπαλληλίας: διοικητικοί αξιωματούχοι με  εκτελεστική εξουσία.

—  Μέτρα για τηναναγέννηση της γεωργίας  & την επαναφορά παλαιών αυστηρών ηθών

—  Εξωραϊσμός της Ρώμης με την κατασκευή οικοδομημάτων

— 
Νέο  Πολίτευμα: Ηγεμονία (Principatus)  - από τον τίτλο του πρώτου πολίτη (princeps)

1)      Ο Οκταβιανός συγκέντρωσε σχεδόν όλες τις εξουσίες στο πρόσωπο του. όπως συνέβαινε άλλοτε με τους βασιλείς. Όταν κάποτε προσποιήθηκε ότι ήθελε να αποχωρήσει από την εξουσία και να παραιτηθεί από τα αξιώματά του, η σύγκλητος τον παρακάλεσε να παραμείνει και τον αναγόρευσε σε Αύγουστο, αποδίδοντάς του έτσι τον τίτλο του σεβαστού και αναγνωρίζοντας του θεϊκές ιδιότητες
Με τις αλλαγές αυτές ουσιαστικά είχε καταλυθεί το δημοκρατικό πολίτευμα, χωρίς να δημιουργηθεί η παραμικρή αντίδραση.

—  Ενίσχυση προσωπικής φρουράς

Α) το μεγαλύτερο μέρος του στρατού στα πιο επικίνδυνα σύνορα, όπως στον Ευφράτη, το Δούναβη, το Ρήνο, σε μόνιμες στρατιωτικές βάσεις(μόλις που επαρκούν για  4.000 χμ συνόρων)

Β) 9 στρατιωτικές μονάδες στη Ρώμη (1000 στρατιώτες η καθεμιά) ως προσωπική φρουρά του πραιτωρίου, όπου ήταν παλαιότερα η έδρα του στρατηγού.

Οι πραιτωριανοί ήταν πιστοί στον αυτοκράτορα, σταδιακά όμως απέκτησαν μεγάλη δύναμη και έγιναν επικίνδυνοι για το κράτος, αφού είχαν τη δυνατότητα να ανεβάζουν και να κατεβάζουν αυτοκράτορες σύμφωνα με τις επιθυμίες τους.
Ο στρατός την εποχή του Αυγούστου παρέμεινε πιστός στα καθήκοντά του. Η αριθμητική του δύναμη, ωστόσο, μόλις που επαρκούσε για τη φύλαξη των συνόρων, μήκους περίπου τεσσάρων χιλιάδων χιλιομέτρων.

—  Το νέο πολιτειακό καθεστώς που διαμόρφωσε ο Αύγουστος έδινε το δικαίωμα στον πρώτο πολίτη (princeps) να δρα ως βασιλιάς.και άλλες δυνάμεις στην άσκηση της εξουσίας, όπως η σύγκλητος ή ο στρατός. Πολλές φορές παρενέβαιναν δραστικά στη διοίκηση της αυτοκρατορίας, όταν ο αυτοκράτορας δε διακρινόταν για τις ικανότητές του.
Το πολίτευμα του Principatus ήταν ουσιαστικά μια δυαρχία εξουσιών με παράγοντες λειτουργίας τον πρώτο πολίτη και τη σύγκλητο. Οι αρμοδιότητες όμως των δύο αυτών πολιτειακών παραγόντων δεν ήταν με σαφήνεια καθορισμένες, )]]προστριβές.
Το θέμα εξάλλου της διαδοχής δεν ήταν θεσμοθετημένο.

—  Η κληρονομική διαδοχή ήταν αντίθετη με τη δημοκρατική παράδοση, σύμφωνα με την οποία οι εξουσίες αποκτούνταν με την ψήφο του λαού. Στην αρχή από σεβασμό στο πρόσωπο του αυτοκράτορα ο διάδοχος οριζόταν από τον ίδιο, ενόσω ζούσε, ή ήταν κάποιος από τους συγγενείς του, όταν πέθαινε. Ο ρόλος της συγκλήτου ήταν και εδώ καθοριστικός. Η επικύρωση της εκλογής του αυτοκράτορα από τη σύγκλητο ήταν απαραίτητη.
Γίνεται φανερό ότι ο αυτοκρατορικός θεσμός στο ρωμαϊκό κράτος διέφερε από τον αντίστοιχο θεσμό των ελληνιστικών μοναρχιών και πολύ περισσότερο από εκείνο των Ανατολικών λαών.